Kudłate szczęście
Dwoje staruszków twierdzi, że niczego im do szczęścia nie brakuje, dopóki pewnego dnia nie znajduje małego, zagubionego szczeniaczka. Piesek wnosi w ich życie tyle radości, że odkrywają, iż brakowało im właśnie jego.
W małym domku mieszkało dwoje staruszków. Żyli skromnie, ale byli zdrowi i mieli siebie, więc wciąż powtarzali, że niczego im nie brakuje do szczęścia.
Pewnego dnia usłyszeli pukanie do drzwi.
- To pewnie jakiś domokrążca, który znów będzie chciał nam coś sprzedać! - powiedziała staruszka do męża.
- A nam przecież niczego do szczęścia nie brakuje - odparł staruszek.
Ale jegomość przed drzwiami wcale nie był domokrążcą. Stał w ulewnym deszczu, trzymając za pazuchą małego szczeniaczka. Siedział pod drzwiami.
- Czy to państwa piesek? - zapytał.
- Nie… nie nasz i nie wiemy, skąd się wziął pod naszymi drzwiami - odrzekli staruszkowie.
- A może zaopiekują się państwo tym maluchem?
- Nie potrzebujemy psa! - odparli zgodnie gospodarze.
- Szkoda. Ja też nie mogę go zatrzymać - odparł przybysz. - Może jednak zechcieliby państwo chociaż na czas ulewy przechować zwierzaka? Gdy przestanie padać, wrócę po niego i poszukam mu domu.
