Lew i Mysz
Na motywach: Ezop
Król Leon drzemie w cieniu akacji, gdy malutka myszka Pestka przypadkiem łaskocze go ogonkiem w ucho. Lew śmieje się z jej obietnicy, że kiedyś mu pomoże, ale puszcza ją wolno. Kilka dni później sam wpada w sieć, a cała sawanna boi się podejść. Ciepła bajka na motywach Ezopa o tym, że nawet najmniejszy przyjaciel może być bardzo dzielny.
Na wielkiej, złotej sawannie, gdzie trawa sięga aż do brzucha żyrafy, mieszkał lew o imieniu Leon. Był królem wszystkich zwierząt. Miał bujną grzywę, ogromne łapy i tak głośny ryk, że słychać go było aż za rzeką.
W tej samej trawie, pod korzeniem akacji, mieszkała malutka myszka Pestka. Była szara, miała różowy nosek i ogonek cienki jak nitka. Wszyscy mówili, że to najmniejsze zwierzątko na całej sawannie.
Pewnego gorącego popołudnia król Leon ułożył się do drzemki w cieniu drzewa. Chrapał tak, że trawa kładła się na boki.
Tymczasem Pestka biegła do domu z ziarenkiem w pyszczku. Tak się śpieszyła, że nie patrzyła pod nogi. Wbiegła prosto na lwi nos, przemknęła między wąsami i połaskotała go ogonkiem w ucho.
Lew kichnął, otworzył jedno oko i jednym ruchem łapy przycisnął myszkę do ziemi. Delikatnie, ale tak, że nie mogła uciec.
- Kto śmie budzić króla zwierząt? - zaryczał.
- To ja, Pestka - zapiszczała myszka. - Przepraszam, wielki królu! Nie chciałam cię obudzić. Puść mnie, proszę. Kto wie, może kiedyś to ja pomogę tobie.
Lew aż parsknął śmiechem. Śmiał się tak głośno, że z drzewa sfrunęły wszystkie ptaki.
- Ty? Mnie? Taka okruszynka pomoże królowi? - chichotał. - No dobrze, rozbawiłaś mnie. Biegnij do domu, maleńka.
Podniósł łapę, a Pestka zniknęła w trawie, zanim zdążył mrugnąć.
Minęło kilka dni. Pewnego ranka król Leon szedł na przechadzkę wąską ścieżką między krzakami. Nie wiedział, że myśliwi rozwiesili nad ścieżką wielką sieć ze sznurów. Nagle coś szarpnęło, świsnęło i sieć spadła prosto na lwa.
