Strażnik Snów
Każdej nocy, gdy ostatnie światła gasną, budzi się Strażnik Snów. Ubrany w płaszcz z gwiezdnych okruchów, wędruje od domu do domu, dobierając dla każdego dziecka wyjątkowe marzenie senne. Pewnej nocy odwiedza małego Kubę, który boi się ciemności i nie może zasnąć. Magiczna opowieść o tym, że sen to nie odejście, lecz piękna przygoda.
Każdej nocy, gdy ostatnie światła w domach gasły i miasto otulała cicha ciemność, budził się Strażnik Snów.
Był wysoki i spokojny, ubrany w płaszcz koloru głębokiego granatu, uszyty z samych gwiezdnych okruchów. Na plecach nosił wielką, okrągłą torbę wypełnioną po brzegi marzeniami sennymi, kolorowymi jak tęcza i lekkimi jak puch.
Tej nocy Strażnik zatrzymał się przed domem małego Kuby. W oknie na piętrze paliło się jeszcze światło.
Wszedł cicho po srebrnych schodach, które pojawiały się pod jego stopami i znikały za nim bez śladu. Stanął przy łóżku chłopca i zmarszczył brwi z troską. Kuba siedział skulony pod kołdrą, oczy miał szeroko otwarte.
Nie śpisz jeszcze? zapytał Strażnik łagodnym głosem, który brzmiał jak szum odległego morza.
Kuba nie wystraszył się wcale. Strażnik miał taką twarz, że nie można się było go bać.
Boję się ciemności odszepnął chłopiec. I nie wiem co się dzieje kiedy śpię. Dokąd odchodzę?
Strażnik usiadł na brzegu łóżka i otworzył swoją wielką torbę. W środku było coś niesamowitego. Małe świecące kulki, każda w innym kolorze, kręciły się wolno i emanowały ciepłym blaskiem.
